Hayatta mutlu ayakta kalabilmek,
o kadar zor ki.
Hangi çalının ardına baksam, devleşen sorunlar.
Onlar devleştikçe ben ufalıyorum.
Değersizlerin değerlerimi çiğnemesi içime sinmiyor.
Sakin dünyam iç karartıcı kasvete büründü.
Geri çekilmek isterken bile,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta