Ziyan Şiiri - Zehra Yaden

Günler akıyor avuçlarımdan kaygılara.
Ve ben hesabını vereceğim Allah’a;
İçimde beni talan eden bu umudun son zerresine kadar taşırdığım için ziyana.
Tüm ağırlığıyla kaygı şakaklarımdaydı,
Kalbim onun bunun ayaklarında.
Bağışlayın ki ısınmak için satmadım tek bir acımı dirimi dirhemine.
Onursuz şairler bulandırdı midemi biraz.
Ben de uzunca süre şiir yazmadım.
Yaşama imtihanım sırtımda,
Sevdiklerim karşımda; çokça sınandım bu hayatta.
Ve olmadı şiirlerimin bir mürettebatı.
Ne ezberimdeydi tek bir küfür ne de övgüler yağdıracak bir hayat vardı.
Tanrı bildiğim Allah, Allah bildiğim Rabbim yaratmamıştı hislerimin bir benzerini onda bunda.
Böyle yalnızdım bu hayatta.
Kayan yıldız gözlerimi şahit tuttu, Yalanlar bir bir geceyi avuttu. Marifeti büyüktü ki gidenin,
İzleri onun bunun sinesinde yüktü.
Şairlere sadakat gerek, şiirlere vefa.
Herkes bir gün dönecek ya Allah’a,
Yüzü olmalı ölümün.