Her gün, her akşam, gün be gün
Yatıyor; kalkıyor, kalkıyor; yatıyorum
Sabahtan akşama; akşamdan sabaha kadar
Korkularla; kuşkularla yaşıyorum
Hayattayım ama hiç iyi değilim
Nedenini ne sen sor; ne de ben söyleyeyim
Ne uğurlayanım oldu,
Ne de bir bekleyenim var.
Gökten zembille inmişim sanki;
Allahım; bana reva mı bu?
Annemin canında candım
Şimdi; canımda can sensin
Canımsın benim sen; canım
Yaşam pınarım, cansuyum
Annemden koptum kopalı
Sadece sana bağlandım
Yaşamak ölmek kadar acı
Ölmek yaşamak kadar zor olmasa
Hayatın bir anlamı,
Ölümün, bir korkusu kalmaz.
Beden mi ruhu ruh mu bedeni taşıyor,
Ruh mu bedeni beden mi ruhu yönlendiriyor,
İyi ki bu düşüncenin sana göresi bana göresi yok,
Yoksa; birbirimizi çok incitirdik çok! ...
Senin,
Benim sevgimi
Hak etmediğinin farkına
Yeni vardım.
Oysa;
Sen, benim için çok farklıydın,
Özlemek kadar özlenmek
Zeytin dalı uzatmak gibi
Lütfedilen bir yaşamda
Enleri en uç noktada yaşamak
Manen duyulabilecek
En büyük haz olsa gerek...
Sana, senin olan yüreğimi açtığım gün
Seni kaybedeceğimi bilemezdim ki
Ayni duyguları beslediğini sanmıştım
Yanılmışım, özür dilerim, seni çok üzdüm
Sakın ola beni teselli etmeye kalkma
Senin suçun yok, ben alışığım yalnızlığa
Ciddiyetsizliği
Ciddiye almamalı
Tamam da;
Yaşam,
Zaten başlı başına bir muamma!
Sonuç olarak;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!