Ziya Bekar Şiirleri - Şair Ziya Bekar

Saat yirmi üç
Daha geçe yarısına bir saat var.
Ben yine ayaktayım
Yine başladı içimdeki sancılar.
Baykuşlarda ötmüyor
Ateş böcekleri hani nerede?

Hatırlıyorum şimdi seni
Ta geçmiş yıllardan
O okul sıralarından.
O altın sarısı saçların
Sararmış buğday başakları gibi
Alnından yüze dökülmüş zülfün

Penceremden baktım,
Lapa,lapa kar yağıyor.
Her taraf bembeyaz olmuş
Gözlerim kamaşıyor.
Fırladım sokağa
Sevgi ve coşkuyla

Kuşadası’nda Akşam

Gün düşerken yavaşça Dilek Dağı’na,
Deniz susar, kıyı derin bir iç çeker.
Martılar da sustu, rüzgârda yorgunluk var,
Bir tek yüreğim konuşur gecelere dek.

Bir gün çalacak kapını
Özlediğin o mutlu yarınlar
Seni götürecek o kurduğunun hayallere
Gördüğün düşlere
Üzüntü ve sıkıntı etme kendine
Ya bu gün ya yarın

Sen,
Sen,
yine sen
Benim dünyamın kadınısın.
İnan yemin ediyorum,
Yüz bin kere yemin içiyorum.

Anamız,baçımız ve avradımız,
Suyumuz, ekmeğimiz ve aşımız,
Savaşta omuz omuza savaştığımız,
Bizim en kutsal varlıklarımız.

Üretime katkıda bulunuyor,

Senin elinde bir kırmızı gül
Aşka sürüklüyor
Gözlerim dolgun,dolgun
Senin yüzüne bakıyor
Sanki kalbim hayalle dolmuş
Senin için atıyor

Bak kızım sana bir şeyler söylüyorum.
Can kulağıyla beni dinle diyorum.
İster alay et ister gül,
Yaşın küçük şimdi anlamazsın.
Yaşın on sekiz oldu mu,
Kanın kaynadı mı,

Konak vapur iskelesinde,
Bir vapur düdüğü çığlık,çığlığa,
Ardından bir daha,
Bir başkası daha arkasından.
Vapurun içinde güverte de,
Gözlerim engin denizde,