Ziya Bekar Şiirleri - Şair Ziya Bekar

Gün öyle bir gün ki
Emeklerimizin talan edildiği
Soysuz insanların kol gezdiği
Zor bir ülkede yaşıyoruz

Sağıma bakıyorum utanıyorum

Sen yoktun güzelim ama
Yanımda Ömer Hayyam vardı
Biraz hayyam’laştım
Elimde bir kadeh vardı
Şarap yerine, aslan sütü rakı
Ne cehennemi düşündüm,

Yaşadığım bir vatan var yorulmuş artık
Kan kaybediyor, yarası derin mi derin
Talan edilmiş, hortum'lanmış havalar serin
Türkiye’m böyle olmamalıydı dünyadaki yerin

Atam sana şikayetim var

Aşk denilen tutku
karmaşık bir yoldur.
Bilinmeyen bir şeylerle
İnsanları alır götürür bilinmeyenlere
Sonsuzluk içerisinde güldürür
İşte bu cennettir.

Sabahın tan yerinin ağarışında
Doğan güneşin parlayan ışıklarında
İzmir konak meydanında
Karşımda iki deniz
Biri sonsuzluğu gösteren deniz!
diğeri yaşayan deniz.

Ya sev beni
Ya çek git,düş yakamdan
Gururumla oynatmam
Gururunla da oynamam,
Hiçbir şey söyleme.
Çok şey söylemek isterim

Ta, eskilerden,
Eski insanlar anlatırlar
Sohbetleri vardı, sevgileri vardı.
Nede güzel aşkları vardı.
Günümüzde kavga var,
bu kavga yaşam kavgası

Sardılar etrafımızı dört bir taraftan
Çift başlı engerek yılanları
Göz açtırmıyor!
nefes aldırmıyor.
Bir an!
Güneş doğuyor yeni umutlarla

Ahtapotlar sarmış dört bir yanımızı,
Ses çıkaran yok emiyor kanımızı,
Uykudayız hepimiz duymuyoruz acımızı,
Uyan ey halkım! . O derin uykudan.

Bak yapraklar sarardı mevsim sonbaharda,

Her şey kaderden oluyor,
Safsatası sürdükçe.
Bu milletin hakkını
Bir avuç insan tüketecek.
Şu nasırlı ellerin,
Hakkı sorulmadıkça.