Zıtların Birliği Şiiri - Dursun Özden 3

zıtların birliği

nedense, hayat beni hiç bir zaman kayırmadı
darda-zorda kaldım, dostu-düşmanı ayırmadı

sadakatı-ihaneti, kehaneti ve ibadeti gördüm
falaka kandı, tek nefeslik ömür bitmez sandı

zamanı gelen göçüp gitti, yaşamak yalandı
herşey bir şeye bağlı-nicel nitel sevi kanadı

o ağıt yaktı-oynadı, gül ağladı-diken güldü
andımızı söyleyen-o firari çocuklar isyandı

hicran, vicdan, o babacan; kalem kırmadı
celladı, o çağırmadı ve boşuna bağırmadı

ilk tezin, son senteze dokunduğu, hoş andı
gece ile gündüz, kılıç ile kalem pek yamandı

karınca sona varınca-cırcır böceğini öptüm sandı
hayat yine sözünde durmadı, kutsal kitap kapandı.

dursun özden