Saklı Sükunet Şiiri - Hamza Mamaş

Zamanda saklı sükunet.
Elbet birgün feryat duracak.
Her gelecek, maziye gebe.
Parlak aynalara bakıp beraber,
Gülen çehrelerle şen şakrak,
Hasrete gidiyormuşuz kahkaha atarak.
Acıya ilerliyormuşum seni insan sayarak.

Şimdi gecenin bu saatinde.
Eyyamcı hallerin geldi aklıma.
Sımsıcak tenin dokunurken tenime.
Aşkla vuruyorken yüreğin yüreğime.
Dilinin ateşi yakarken dudağımı,
Çığlığın doldururken kulaklarımı.
Hiç hesaba katmamışım ayrılığı.
Sana konduramamışım yalancılığı.

Sığ suların iribaşı sevgili.
Sisli ormanların bukalemunu.
Çorak suların saf sazanı.
Kumulların zilli yılanı.
Hayal kırıklığım.
Sefil sevgili.
Hakikatte bir bilsen nasıl bir hainsin,
Merhamet etmezsin öz evladına, zalimsin

Ne yakıştı sana değil mi eyyamcı.
Masumiyetine hiç ihtimal yok.
Gönül işi derler,
Ah eskiler.
Halden bilirler de gönül işi derler.
Senin gibi olunca önce verirler.
Verirler önce sonra severler.
Zoru görürlerse yalan söylerler.
İnkâr ederler.
İftira ederler,
Kaçıp giderler.

Asil aşıklar ikrar ederler.
Severler, tekrar severler.
Aşklarını tekrar ederler.
Can ise; işte der; ikram ederler.