Sırça bir köşk misali oturmuş şehrin gözlerine bir yaşantının buğusu,
Sırma saçlı bir taşlık yol alıp karıştırmış serin bakışlarını,
Bakamaz caddelere,ne bilsin ki taşlık yolun sırma saçlarını,
İçine hapsettiği düşlerle tarar kendi yorgun saçlarını,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta