Zeyra Şiiri - Ayşe Uçar

çöl mezarlığından geçer göç kuşları
akrep çiçeklerinden bir evde
tutuklu rüzgâr

göçük rüyaların devrik yüzünde güneş şavkırken
zeytin ve nar kardeşliğinden geçer dostluk
virane bağların üzüm şerbetinden noksan
kurak yazların yokluk
doğurur
her esintisi

gözlerin
sahra kumundan doğan şafak mı zeyra
çimensiz taşlıktan geçen yavan yağmur mu yüzün

geç gelen
ve
kördüğüm olan aşk yek mahzunluğun

gül tohumlarını
alelacele yağmalayan obur karıncalar
bitik dünyanın gözlerine yuvalanmış

beklediğin gelecek mi?
elleri kanlı zalım
matuh bir baharın
kurumuş dalları mı sözlerin
aç kirpi
yaralı martı
koyu ton gri sis mi dağların tepesi
ve zehirlenmiş kar mı düşlerin

acelesi var
kuyruğu uzun fitnelerin parçalamak için
uykusu yarım kardelenleri

yine de
sen konuşunca zeyra
dilinden uzayan boyalı macun şekeri gibi
bak tavus kuşlarının kuyruğu

2210202614:13