Zeynep Ünaldı Şiirleri

67

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Zeynep Ünaldı

Avutup kendini sözüm ona mutluluklarla,
Beni hülyalarımla yalnız bıraktın.
İçimde büyürken kederin hası,
Sen renkli dünyana,yeni renk kattın...

İçlenip sözlerime yaslanma sakın,

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

İstanbul yangın yeri.
Bense yangının ta kendisi.
Dağılmış küllerim..
Boğazın dört bir yanına.
Saklar martı sesleri.
Cılız çığlıklarımı.

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

her sonun ucunda bir başlangıç varmış
insan umutlarıyla yine yaşarmış
ağlayıp kahrolsan elden ne gelir
bakmışsın gülerken gözler yaşarmış

yeter artık bahtı kara ağlama

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Fırtınaya tutulmuş gemi misali
Acımasız hayat sürükler beni
Yuvadan uzak bir kuş misali
Yabanınm avcısı yaralar beni

Elimde kalmış kırık dökük anılar

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

İçine düştüğüm bu garip girdap.
Sardıkça beni diplere atar.
Döne döne yolcuyum vakit dar.
Gerçeğe kavuşmayan bin emelim var.
Kimse bilmez benim gerçeğim acı.
Bak kurudu son ümidin ağacı.

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Göz pınarlarımda iki damla yaş
Seni andım yine bu gece anne
Sarıp kucakladığım buz gibi bir taş
Yittiğin yerde aradım anne

Sensizlik yoksulluk sensizlik ölüm

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Hayat bir su damlası dudaklarımda.
Kanamadım.
Mutluluk engin deniz çok uzaklarda.
Gidemedim.
Gençlik bir yavru kuş avuçlarımda.
Uçamadım.

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Artık bıraktığın yerde değilim
Kör karanlıklarda arasana yar
Kurudu bak beyaz çiçeğin
Soldurdun ardımdan ağlasana yar

Gurbetimdin benim sılam,hasretim

Devamını Oku