Zeynep Ünaldı Şiirleri

67

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Zeynep Ünaldı

Saklayıp gözümden sızan yaşları.
Sildim yüreğimden türlü hülya yı.
Kanatıp içimdeki derin yarayı.
Meskenim oldu hazan bağları.

Of çekip inlettim koca dağları

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Böyle boynu bükük gitmeler neden?
Bir yetim mahsunluğunda veda ederken...
Kavurur canları hasretin kor ateşi,
Gülünü dermeden gitmeler neden?

Yetişmez mi hayattan yediğin darbe?

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Sen güneş sen ay sen bende bahar
Sılama ermeye yetmiyor yollar
Karardı umutlar serde çile var
Bakıp ta görmeyen göz neye yarar

Uzatsam ellerimi tutunamam ki

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Önümde uzun bir yol,
Yoruldum her yanım bayır..
Taş ağır,yar sağır..
Bağır yüreğim bağır...

Yakardıkça kaybolmuşum kendi sesimde..

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Köhne penceremde günü beklerken.
Ufkuma karanlık çöktü çok erken.
Çaresizce doldu taştı gözlerim.
Yeşerecek kuru dallarım derken.
Boşa hayal edip yordum kendimi.
Kimler sarartmadıki beti benzimi.

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Sen uyanmak istemediğim tatlı düşüm.
İçimdeki hüzünlerin son kahramanı.
Dudağımda son nefesteki gülüşüm.
En güzel duygularımın tek armağanı.
.
En ılık baharım en sıcak yazım.

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Gri bulutlarla giyinmiş gök yüzü,
Hüzün konfetileri serper üzerime.
Zoraki gülümsemesiyle güneş,
Kasvetli yüreğimi selamlıyor..

Devamını Oku
Zeynep Ünaldı

Bir hayat bitiyor bak gözlerinde,
Engin denizlerde boğulur gibi.
Hep ümit besledim son sözlerinde,
Gülüşünle sanki doğulur gibi.

Bekleyenin bendim bekletenim sen,

Devamını Oku