Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

Gelişin gibi gidişin de ani oldu,
Gözlerim yaşla, kalbim acıyla doldu,
Ömrümün baharı sarardı, soldu.
Bırakıp gittiğine değdi mi...

Soldurdun kalbimin çiçeğini.

"BİR ANNENİN ÇIĞLIĞI"
Gece yarısı sessizlik çökerken şehrin üstüne
Bir odada yalnız bir anne var,
Başucunda nefesi ince ince atan yavrusu
Küçücük göğsü zorla kalkıp iniyor,
Her nefesi bir dua,

"BİR BARDAK ÇAY GİBİ" HİKÂYE
Sokağın başında küçük bir pastane vardı
Ne gösterişliydi, ne de dikkat çekerdi
Ama oraya giren herkesin üstünden bir yorgunluk inermiş gibi rahatlarlardı
Camın kenarında oturan yaşlı bir adam vardı hep
Adı Ali'ydi

"BİR HAYAL,BİR NUR"
Bir hayal var içimde
Saklı kalır eski bir şehir gibi
Düşlerimle birlikte yaşar kimseye anlatamadığım
O hayal,bazen ince bir rüzgar,kulağımda hafif bir fısıltı,bazen fırtına

BİR HÜZÜN VAR İÇİMDE
Bir hüzün var içimde, bir boşluk, kırılganlık.
Her anı yudumlarken sanki zaman kayıp gidiyor parmaklarımın arasından.
Kalbimde kırık dökük anıların yankısı.
Her köşede kaybolan bir umut.

"BİR KADIN SEVDİYSE"
Bir kadın sevdiyse sessizliği öğrenir önce,
Kalabalıklar ortasında bile yalnız susmayı
Gözlerini kaçırır bazen çünkü bakarsa,
İçindeki fırtınayı saklamaz

"BİRLİKTE YÜRÜDÜĞÜMÜZ YOLLAR"
Birlikte yürüdük biz bu yollarda
Yağmurlar yağdı da ıslanmadık mı?
Dizlerimiz titrerken gecelerde
Birbirimize tutunup sarılmadık mı?

"BİR ŞAİRDEN HABERSİZ"
Sen bilmezsin...
Belki yüzlerce kişiye şiir okudun,
Yüzlerce insan dinledi seni; bir mısranı alkışladılar, bir sözünü beğendiler.
Ama içlerinden biri vardı ki...
Şiiri değil, şairi dinliyordu.

"BİR UMUT KADAR YAKINSIN"
Gecenin sessizliğinde pencereden dışarı bakıyordu kadın
Gökyüzü simsiyah,ama içinde bir yıldız inatla parlıyordu,
Küçük bir ışık
Belki umut,belki de unutulmamış bir kalbin işaretiydi

BÖBÜRLENME İNSANOĞLU
Böbürlenme insanoğlu
Bir toz tanesinin evreninde
Kendi gölgende savaşırken
Kendini dağ zanneden deli