Zeynep Kazmaz Şiirleri - Şair Zeynep Kazmaz

0

TAKİPÇİ

1974 Rize doğumlu olup, küçük yaşta Almanya'ya göç etmiş bir Ailenin tek kızı.
1992 yılından beri Türkiyede yaşıyor.
Okulunu bile tamamlayamadan iş hayatına atılmış, gerçek hayattan fazlasıyla ders almış, çalışmış çabalamış ve tek başına Annesiyle geçinmeye çalışmış ve hala çalışmakta.
Duygularını, haykırışlarını, acılarını, özlemlerini şiirlere dökmeyi seviyor.

Zeynep Kazmaz

Anlayış gösterir her konuda.
Bozmaz seni hata yaptığında.
Cahilliğini yüzüne vurmaz, aydınlatır.
Dağlar deler gerektiğinde.
Ezdirmez seni başkalarına karşı.
Fırsat vermez seni karalamaya çalışanlara.

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

AŞKIN TANIMI... BANA GÖRE....
Bugün içimden geldi... bunları yazmak istedim...
Bana göre Aşkın tanımını yazmaya çalışacağım.
Bir insan karşı cinsten birini görür, eğer ona göre güzelse ondan hoşlanabilir.
Bu Aşk değildir.
Konuşmaya başlar. Bir takım şeyler beraberce yaşanır ve kişiler kafa yapıları uyuyorsa zamanla birbirlerine alışmaya başlarlar.

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Hani insan sevdiği için dağları deler ya
Mecnun gibi çöllerde gezer
Bir yudum için ateşlere atlar ya
Senden o kadar nefret ediyorum.

Görmediğinde hasretini çeker ya

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Ağaçları görüyor musun nasıl birbirine kenetlenmişler?
Dalları iç içe büyümüş kimse onları ayırmasın diye.
Birbirini seviyorlar mı dersin?
Her an birlikte olmaktan bir gün bıkarlar mı?
Sevgileri tükenir mi inat uğruna?
Kökleri bile iç içe girmiş fark ettin mi?

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Hani herkesin günlük yaşamında oynadığından.
Arkadaşım deyip kuyusunu kazdığından.
Dostum deyip kazık attığından
İyiliğini istiyorum deyip kalp kırdığından.
Sevgilim deyip başkasına baktığından.
Eşim deyip gözü kapalı aldattığından? ? ? ? ? ? ?

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Vicdanın rahatmış insanlara yalan söylerken.
İçin yanmadı ağladığımda arkanı dönüp giderken.
Sen gülüp eğleniyorsun ben burada kahrolurken.
His etmiyorsun beni yürekten seni düşünürken.

Yalanlarına inandın beni karaladın.

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Küçükken…
Elimi uzattığım ve beni sımsıkı tuttuğunda
kendimi emniyette hissetmemi sağlıyordun.
Düşüp bir yerim acıdığında ve
acıyan yerime dokunduğunda
yaramın iyileştiğini sanıyordum.

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Yazdıklarınla mutlu ettin beni.
Rahatlattın çağlayan yüreğimi.
Çölde susuz kalmış çiçek gibiydim.
Azda olsa artık ümitliyim.

Neden sessiz kaldın bunca çığlıklarıma?

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Bugün sesini duyduğumda fark ettim.
Sen bana hala acı veriyorsun.
Ağladım ve düşünmek istemedim.
Sen beni sanki her gün terk ediyorsun.

Zamanla acı dinermiş, öyle dediler.

Devamını Oku
Zeynep Kazmaz

Dalgaların yüksek olduğu bir denizdeyim.
Fırtına var. Sallanıp duruyorum.
Karanlık. Önümü göremiyorum.
Bana ışık tutarmısın?
Her şeyi yeniden öğretirmisin?
Yüreğime girermisin?

Devamını Oku