?Gecenin en tenhayız vaktinde,
Dünya elini eteğini çekmişken üzerimden,
Bir kapı aralanır göğsümün kafesinde.
Ne kilit ister, ne anahtar,
Sadece bükülmüş bir boyun,
Ve titreyen bir kalp yeter.
?Kelimeler yorgun, heceler dilsiz...
Gürültülü kalabalıkların "ben" davası biter burada.
Sadece "Sen" kalırsın geriye,
Şah damarımdan sızan o sonsuz nefes.
?Bir karıncanın ayak sesini duyan,
Düşen yaprağın kederini bilen,
Görmediğim ama bildiği ...
