ZEYNEP AKGÜL HAYATI
Ankara evim, vatanım
Doğduğum yer, öz ilim
Ayları, yılları devirdim
Sokaklarında, yollarında.
Büyüdüm “adam” oldum
Unutmadım “bizim elleri”
Giderim, bırakamam; duramam
Görmeden, öpmeden o mübarek “ana elleri”
Ama uçtum gün geldi yuvadan
Bir dişi kuş oldum “yuvayı yapan”
Şenlendi yuvam üç güzel yavruyla
Bense kol, kanat,sevgi, şevkat
Sonsuza kadar…
Anam-babam sevdalıydı
Vatana, millete, yaradana
Verdi cevherini biz evlatlarına
Dileği ve öğüdü atalarımın
Tüm zürriyeti bu minval üzre
Yürüsün sonsuza…
Sevgiyi, saygıyı, adaleti,
Dürüstlüğü,hakkaniyeti
Taşıdım anne ve öğretmen
Zeynep(ben): evlatlarıma
Ne mutlu bana, ne mutlu bana…
29-12-2006
Acılardan bir türkü düşünce yüreğime
Yetmiyor sevda sözleri yaralanmış ömrüme
Sığınaklar aramak kederli şarkılarda
Biraz daha yitip gitmek yıpranan dostluklarda
Yaralayan sözler sözler gibi
Devamını Oku
Yetmiyor sevda sözleri yaralanmış ömrüme
Sığınaklar aramak kederli şarkılarda
Biraz daha yitip gitmek yıpranan dostluklarda
Yaralayan sözler sözler gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!