Ankara evim, vatanım
Doğduğum yer, öz ilim
Ayları, yılları devirdim
Sokaklarında, yollarında.
Büyüdüm “adam” oldum
Unutmadım “bizim elleri”
Giderim, bırakamam; duramam
Görmeden, öpmeden o mübarek “ana elleri”
Ama uçtum gün geldi yuvadan
Bir dişi kuş oldum “yuvayı yapan”
Şenlendi yuvam üç güzel yavruyla
Bense kol, kanat,sevgi, şevkat
Sonsuza kadar…
Anam-babam sevdalıydı
Vatana, millete, yaradana
Verdi cevherini biz evlatlarına
Dileği ve öğüdü atalarımın
Tüm zürriyeti bu minval üzre
Yürüsün sonsuza…
Sevgiyi, saygıyı, adaleti,
Dürüstlüğü,hakkaniyeti
Taşıdım anne ve öğretmen
Zeynep(ben): evlatlarıma
Ne mutlu bana, ne mutlu bana…
29-12-2006
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!