Ben sana yanığım, sana vurgunum,
Asırlar geçmiş sanki yorgunum.
Senden başka herkese dargınım,
Küllerim har oldu, Mavişim yangınım.
Gözüm değil, kalbim ağlıyor,
Görüp de bilmezden gelme Mavişim.
Kalbin yılların hıncını mı alıyor?
Sevip de sevmezlikten gelme Mavişim.
Bedenin yanımda, kalbin mi uzakta?
Kinin, nefretin, nefsin mi tuzakta?
El ele verip çıkalım bu bataktan,
Yeter artık ayrı düşürme Mavişim.
Gel, geçmişin hesabını kapatalım,
Kırılan gönülleri yeniden yapalım.
Bir ömür aynı sevdaya adanalım,
Ben hâlâ seninim, anla Mavişim.
Ne gurur kalsın aramızda ne de sitem,
Sensiz geçen her gün bana bir matem.
Bir kez dön de gözlerime bak yeniden,
Aşkımızı küllerinden yak Mavişim.
Bakma öyle sükut edişime
Fırtınalar kopar içimde bir bilsen...
Her hücrem tanır seni girsen içime
Aklım gel gitlerde bir görebilsen...
Sana yandım sana ağladım
Bi hayli zaman oldu
Güllerim sararıp soldu
Gün geceye kalboldu
Sen benden gideli...
Kelimeler çıkmaz oldu
Ne senleyim nede sensiz
Umudum yok hep çaresiz
Bir ara bir sorsan ne olur
Yüreğimi sevindir sebepsiz
Takılıp kaldım sende
Ne gidiyorum senden
Ne kalıyorum sende
Ne Geçemiyorum senden
Kor alevsin yüreğimde
Ne umutlar besledim içimde
Gecenin koynunda sen diye
Aşkın ateşini yaktın yüreğimde
Mehtabın şavkunda sen diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!