MAVİŞİM YANGINIM Şiiri - Zeynel Berk

Ben sana yanığım, sana vurgunum, Asırlar geçmiş sanki yorgunum. Senden başka herkese dargınım, Küllerim har oldu, Mavişim yangınım. Gözüm değil, kalbim ağlıyor, Görüp de bilmezden gelme Mavişim. Kalbin yılların hıncını mı alıyor? Sevip de sevmezlikten gelme Mavişim. Bedenin yanımda, kalbin mi uzakta? Kinin, nefretin, nefsin mi tuzakta? El ele verip çıkalım bu bataktan, Yeter artık ayrı düşürme Mavişim. Gel, geçmişin hesabını kapatalım, Kırılan gönülleri yeniden yapalım. Bir ömür aynı sevdaya adanalım, Ben hâlâ seninim, anla Mavişim. Ne gurur kalsın aramızda ne de sitem, Sensiz geçen her gün bana bir matem. Bir kez dön de gözlerime bak yeniden, Aşkımızı küllerinden yak Mavişim.