Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
sadece bir şiir için değil, burada okuduğum tüm şiirler için şunu söyleyebilirmki; insanların okuduğu bir şiiri değil,yaşayamadığı,yarım kalan şeyleri hatırlattı bana.
belki de bunun sebebi Z.Monteleone'yle paylaştığımız bir sevgidir.onun kaleminden dökülen inciler benim gözyaşlarımdır belkide,,,farklı yerlerde farklı insanların yaşadığı ortak bi sevgi varsa onun yansımasıdır bu şiiirler.çok beğendim,,,yeni şiirleriniz olursa okumak isterim...
SERRA