Zeycan Şiiri - Muzaffer Boz

ZEYCAN

- Dünya görebilse güneşi bırakıp senin etrafında dönmeye başlar...!
-Zeycan'a :

Tertemiz alnında boncuk boncuk terin,
Sanki leylak gibi kokuyorsun Zeycan.
Gönüllerdir dünyada meskenin yerin,
Bal olmuş dudaklardan akıyorsun Zeycan.
***
Bu ne güzellik ? Kaşın yay kirpiğin ok,
Gözlerin der gibi: Benden alası yok,
Sen bu endamınla çok can yakarsın çok,
Güzellere meydan okuyorsun Zeycan.
***
Cennetten mi geldin? Her yanında nuru,
Yumuk yumuk ellerin, yüzün dupduru,
Bilemedim saçındaki alı, moru,
Zülfüne güller mi takıyorsun? Zeycan.
***
Gören efsunlanır bakarken yüzüne,
Canlar razıdır senden gelen hüzüne,
Kayalar kum olur keskin bir sözüne,
Kalplerde kaleler yıkıyorsun Zeycan
***
Anandan mı aldın? Aya benzer yüzün,
Kalbe huzur verir baharın, yazın,
Neylersin? Kara yazılmış alın yazın,
Gözünden inciler döküyorsun Zeycan
***
Başın kara duman yüksekten uçarsın,
Gam kesmiş yolunu gönülden duçarsın,
Gözlerinden belli ben gibi naçarsın,
Huma kuşu gibi bakıyorsun Zeycan.
***
Bu il tekin değil gözlerinle konuş,
İçinde kalsın, bilinmesin bu yanış,
Seni de sarsın şol gafletten uyanış,
Çok toysun çil gibi şakıyorsun Zeycan.
***
Bir korkum var Gülüm gün geçtikçe azar,
Seni görenler edecek diye nazar,
Bu dert beni öldürecek azar, azar,
Salınıp alemi yakıyorsun Zeycan.
***
Bırak Saçların rüzgarlarda savrulsun,
Bırak garip gönlüm hasretinle kavrulsun,
Bırak Muzaffer hayalinle avunsun,
İlmik ilmik sevgi dokuyorsun Zeycan.

Muzaffer Boz
25.12.2023
Saat: 04.30