01-02-1955 Balıkesir/edremit
Kollar açılır arşa gönül uzunluğunca
Kalbin sevgi duyar gözler görmez kimseleri
Selam verir yere göğe titrer diz vurunca
Serilir meydana zeybeğin elbiseleri
Nidalar içinden gelir atılır naralar
Yürek başkaldırır efelerden esarete
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta