Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Zevzek..."
Ya da "geveze!"
Var, yoğa dil uzatan,
Çok konuşan...
Bu aralar epeyce çoğaldılar
Üstelik "tepelerde" geziniyorlar
Yükseklerde!
Cehalete
Karanlığa sözleri yok ama!
Tebrikler isabetli şiire, Hamiye Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta