gürül gürül çağlayan
senmişsin ormanlar içinde.
sincaplara,ceylanlara su içiren sen
balıklara bağrını açan sen...
suskunluğunu hep suskun bildik
değilmişsin
değilmişsin Zergan...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bir gün bu güzellikleri arayacağız ama zaman çok geçmiş olacak. Tek tesellimiz duyarlı yürekler. İnşallah bu şiirin birilerine bir mesaj olur. Reşat Karabağ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta