Şubatın altısında, gecenin zifiri karanlığında
Hepimiz mışıl mışıl uyurken bir gürültü bir patırtı, yıkıldı ev başıma
Havar havar yüz bin kere havar Maraşta,Hatayda zelzele var, kim bilir kaç bin kişi şimdi moloz altında
Ana, baba, çoluk-çocuk
feryat,figan, toz duman, Yokmu sesimizi duyan
Havar havar yüz bin kere havar Malatyada,Adiyamanda zelzele var, kim bilir kaç.bin kişi şimdi enkaz altında
Yaralıyım, nefessizim hava soğuk üşüyorum, çabuk yetişin, yokmu bana el veren, yavaş yavaş ölüyorum
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta