Renkli olduğunu sandığım solgun düşüncelerim,
Kanat takıp kaçıyorlar benden
ve kendilerini zifiri hücrelere hapsediyorlar.
Ruhumda derin bir boşluk,
şiddetli bir yıldırım çarpması.
Ve tüm düşleri paramparça eden bir deprem…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ölüp giden bün insanlığa sorulu herkes
Susan, göz yuman, hırsız vefazlıga nahlet olsun.
Duyarlı yüreğinize kaleminize sağlık..
Tebrikler Kutlarım
Şiirinizi beğeni ile okudum
Yüzünüzden gülücükler eksik olmasın
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta