Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

İslamı kurmak için ne çileler çektin,
Kuran'ın o nurunu, gönüllere ektin.
Sen ashabın başında bir gül bir çiçektin,
Bizi gören peygamberim, biz ne haldeyiz.

Yemen Filistin vuruldu, Mümin kınadı,

Gariban öksüz yetimleri üzersiniz,
İşte siz var ya? böyle bir devletsiniz.
Askere polise tükürür tokat atar,
İşte siz var ya? böyle bir devletsiniz.

Şuçlu bir silahı, yetime sunarsınız,

Hep kalbimde yaşattım, yıllarca ben seni,
Rabbim insan susarken, sen duyardın beni.
Zulüm yıpratamaz, yarttığın bu bedeni,
Ben bu davadan dönersem, namret olayım.

Çocukken dua eder, beni sen korurdun,

AŞK ATEŞİ VURDU, KALP DUVARIMA,
YIKILAN EV GİBİ, YIKILDIM BU GÜN.
HERKESE İNANAN, ZAVALLI KALBİM,
IZDIRAP ATEŞİNDE, YANIYOR BUGÜN.

SEVGİMİ OYUNCAK, YAPIP SATTILAR,

Uyan insanoğlu, uyan,
Bu gün günlerden bak Cuma.
Eğer abdestin aldıysan,
Kalk gidelim, bu gün Cuma.

İnsanoğlu şaşar beşer,

Bu gün Miraç Kandili,
Hoş geldin ya Muhammed. (s.a.v)
Gökler bu gün titriyor,
Yer gül kokar Muhammed. (s.a.v)

Bu gün Miraç Kandili,

Allah verir kula söz hak,
Kul niye söz hakkı bilmez.
Bir görünür, dört görünmez,
Dört durur, ikisi silmez.

Dünya oyun ve eğlence,

İnsan azdı, Allah sundu zaferi,
Gözler körse, görmez yanan feneri.
Ey İslam doğrul, sonun acı hüsran
Bu kar bu depremler, neyin haberi.

Neden boşalmış Türkiyem evlerin,

Cemalini görsün gözüm,
Tevhid olsun en son sözüm.
Secdededir başım yüzüm,
Bu kul nurlu gelsin sana.

Cennetten önce sen gerek,

Bir haber yolladım, yar gelsin diye,
Yar beni anlamaz, dinlemez olmuş.
Demiş ki unuttum ben onu çoktan,
Yollarımız artık, ayrıldı demiş.

Ne yaptım dedim, hesap sordum kendime,