bir rüzgar eser hafiften
sana götürür
bahçemin gül
kırların kekik kokusunu
gün doğumlarında kuşları dinlemek var
içimiz burkulsa da
yaşamın acımasızlığında
savrulsak da dört yana
yüreklerimizde
patlasa da o bombalar
-1-
duracak sanma
zaman olduğu yerde
kozmozun sonsuzluğuna dek
sürecek bu yolculuk
acıyla
denizin mavisiyle
kucaklaşırken gökyüzü
sen oradaydın mavi kuş
özgürce
kıskandım
tüm umutlarımı yitirdiğim
bitmeyen gecelerde
yamacıma sokulup
bir şarkı gibi sinsen içime
sonra yitik anılarıma
davet etsen beni
indi şalterler
sustu makineler
şimdi vurulur davullara
söylenir türküler
umuttur ocaklarda pişen
ilkyaz rüzgarı kokunu getirir
dağlar denizler aşarak
deniz kokusuna karışarak
kırçiçeklerinden mi aldın kokunu sevgili
gülümsemeni güllerden mi
bir sabahın kanadına takılıp
günü yaşamak
istiyorum
kır dere tepe
dağ deniz demeden
yediveren güller dermeliyim
Mısırçarşısı'na yol düştüğünde
doğanın kokusunu tadarken
gönül değirmeninde öğütülen yürek
gelsinde çatallanmasın
ardından Tahmis'te
ilginize teşekkürler.onure ettiniz beni..
sizinle tanışmak isterim çünkü şiirlerinizi ve hayat hikayenizi okudum çok hoşuma gittiniz