Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

AZ SEV

Yalancı dünyada misafirim ben,
Ansızın gidersem üzülürsün sen,
Ağlayıp,sızlayıp yıpranmasın ten,
Senin çok sevmeni istemiyorum.

BABA

Sekiz evladından ikisi öldü,
Beşini ağlattın,birisi güldü,
Cahilce davranış,ufkumu böldü,
Bizlere haksızlık edersin baba.

Kim demiş erkekler üzülmez diye? ,
Onlar da layıktır saygı sevgiye,
Beyinler müsait algı, ilgiye,
Babalar da ağlar ananlar gibi.

Daima işliyor kolu, bileği,

Nice günler ona az gelir bence,
Hoş görü sağlayın, olsa da kaba,
Yardımı dokunur, yaşlıya, gence,
Hanenin direği babadır baba.

Ananın değeri elbette farklı,

AYRILIŞ

Geride bıraktım bunca her şeyi,
Kimi gün hüzünlü, kim gün iyi,
Kaybettim içimde bunca sevgiyi,
Elveda diyerek ayrılıyorum.

AYRILIŞ VAR

Cevap verme huyun arttıkça arttı,
Bir yumuş deyince inadın tuttu,
Gereksiz masraflar bütçemi yuttu,
Yoksa sen benden ayrılacak mısın?

Veda edişine yürek dayanmaz,
Aşkı biten insan yolundan olur,
Hazmedersek inan mide bulanmaz,
Ayrılma ölümüm elinden olur.

Huzuru mahşerde tartılamaz sın,

AYRILMA

Hiç şüphen olmasın gönlü var sende,
Gerçeği söyleyen kanıtlar bende,
Yara bere iz yok bembeyaz tende,
Sevgiyle bakıyor ayrılma ondan.

AYRILMAYINIZ

Evladın görevi ataya uymak,
Anneye, babaya darılmayınız,
Ufkunuzu açar kitap okumak,
Okulunuzdan da ayrılmayınız.

Beş oğlan, bir kız var ikisi öldü,
Kibarlık bekleme, tavrı da kaba,
Büyüğe kararır, küçüğe güldü,
Beni çok üzüyor ayrımcı baba.

Sokağa koyamam bizim atamız,