Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

SÖYLEYEMEDİK

Karşıdan karşıya yandık tutuştuk,
Diyalog yolunu sağlayamadık,
Sofraları kurduk, azık karıştık,
Sevgimizi asla söyleyemedik.

İnsanlıktan nasip almamış inan,
Mesken ediniyor, meyhane , barı,
Kolunu kaptırır elini sunan,
Dürüst kalmayacak adi soytarı.

Palavra sıkmayı becermektedir,

SOYUP GİTME

Beraber mutluyuz sakın değişme,
Hır gür çıkarıp ta kırıp dövüşme,
Ayrımcılık yapıp malı bölüşme,
Hakkımda iftira duyup ta gitme.

SÖZ

Ağzından çıkanı kulağın duysun,
Hareket tarzında beyine uysun,
Helal gıdalarla hanende doysun,
Yerine gelmeli verdiğin sözler.

SORUMLULUK

Boşuna dert yanıp, sömürü yapma,
Şeytana uyup da , mikropta kapma,
Nefsine hakim ol, emrini tutma,
Sorumluluk bende, sende ne var ki?.

SORUMSUZLAR

Kilitli kapıyı kırıp açarlar,
Adam olmaz asla arsız, hırsızlar,
Girdiği her yere pislik saçarlar,
Ülkeme zarardır o sorumsuzlar.

Devamlı küsersin naz mı yaptın kız?,
Dışarı yansıt ki gözler ağlasın,
İyilik yönünde bırakmadın iz,
Derdin nedir söyle seven anlasın.

Çalım suratında haddini aştı,

Hayranlık duyarak seni severim,
Senin yanında da var mı değerim? ,
Kısmetim olursun diye överim,
Fikrini açıkça söyle be güzel.

Makyaja gerek yok, oje de sürme,

SÖZ EDER

Sende ki duygular öldü mü bilmem,
Karşılık bekleyen er geç göz eder,
İzin vermedikçe yanına gelmem,
Sevdalı insanlar aşktan söz eder.

SÖZ ERİ

Hiç kimse hakkımda kötü diyemez,
Borcumu gününden önce veririm,
Allah'a kul olan hakta yiyemez,
Sözümün eriyim, şükür iriyim.