Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Sabırla bekle sen yuvan düzelir,
Terk eden sevgili döner ve gelir,
Kin, nefret,sitemler sevgiyle ölür,
Boşanmak isteyip diretme kızım.

Annen de, babanda iyi insanlar,

Canını Hak'kına adamış biri,
Enine boyuna vücudu iri,
Merhamet doludur yaşıyor diri,
Allah'a şükrünü der Cemalettin.

Laleden,sümbülden sıkca bahseder,

Erkeklik onurun zayıflamasın,
Ağırlık konumun hafiflemesin,
Havayı doldurup püflemeyesin,
Karşımda kız gibi sakız çiğneme.

Her şeyin usulü, adabı vardır,

Şuurun yerinden çıkıveriyor,
Kendini streze sokuveriyor,
Herkese düşmanca bakıveriyor,
Cinnet geçireni Allah korusun.

Kuduran nefsini görüyor ilah,

Dernek üyeleri haberdar ettik,
Şiddetli yağmurda oraya gittik,
Şiirle, müzikle strezi attık,
Her türlü insan var huzurevi'nde.

Elinde bastonla yürüyemiyor,

Kalıcı olmayı koymuş kafaya,
Askere katıldı erdi sefaya,
Hazırlık yapıyor çile, cefaya,
Komutan olunca Hüsnü Mübarek.

Farkın da olmadan milleti seçti,

Doğduğum o günü hatırlayamam,
Anne acısını satırlayamam,
Notaya dökemem,ritimleyemem,
Çocukluk duygusu sardı içimi.

Lokumlu emziği soracağım ben,

Rahatsız yönlerin nedense artar,
Ellerin boş durmaz afişi yırtar,
Allerji durumdan kendini kurtar,
Benim varlığım dan hoşnut değilsin.

Fırsat verildikce gönlü eğlersin,

Osmanlı mirası atadan özüm,
Tebessüm içinde gülüyor yüzüm,
Gerçeğe dayalı her cümle sözüm,
Saygıyla uzanan dilim hormonsuz.

Nasırlı olsada zararı yoktur,

Beynini yuvaya odaklamadın,
Dilini küfürden budaklamadın,
Evladım diyerek kucaklamadın,
Sende ben sevgimi hissedemedim.

Anneme yıllarca işkence ettin,