Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Doğduğum o günü hatırlayamam,
Anne acısını satırlayamam,
Notaya dökemem,ritimleyemem,
Çocukluk duygusu sardı içimi.

Lokumlu emziği soracağım ben,

Elimde gül suyu yüzümde krem,
Gül esans değerli tartıyor dirhem,
Mis kokuyu kokla olmassın verem.
Gül şehrin insanı Isparta'lıyım.

Tarihi yerlerle övünüyorum,

Sana odaklandı beyin,şuurum,
Uzağa gitsende yine bulurum,
Cevapsız çağrına memnun olurum,
Ben seni ararım yeterki iste.

Tül perde ardında karaltı belirt,

Sabah erken kalkar sırtında haba,
Günlerce,aylarca harcıyor çaba,
Şeftali, kirazı doldurur kaba,
Gül yüzlü insanlar gülümsemekde.

Kadınlar,kızlarla,erkek karışık,

Kavga edenleri ayıram dedim,
Dizime ansızın bıçağı yedim,
Kanlar fışkırınca patladı ödüm,
Geçmişin izleri kolay çıkmıyor.

Abimle birlikte tarlaya gittik,

Giyıme,kuşama önem vermeli,

Dışarı çıkmadan ayna görmeli,

Davet edilirse öyle varmalı,

Demek ki içinde şüpheler mevcut,
Arzusuz,isteksiz görünen vücut,
Kesin kararlıysan çabucak ocut,
Aşkını itiraf edemiyorsun.

Dilinin ucunda sevgi çıkıyor,

Eşimdir,dişimdir,candır,canandır,
Güzel hünerlidir herkes hayrandır,
Onunla günlerim düğün,bayramdır,
Kıskancım beynime saklayabilsem.

Gurbete gidince özlemim artar,

İlk başta ne isem sonrada oyum,
Aldatma yaşamaz sülale soyum,
İftira atandan alsamda duyum,
Ömrümüm son demi seninle dolar.

Yaşanan sürede seni incitmem,

Deryayı kapladı yine bitmedi,
Umursamasada gidip yitmedi,
Tavuğu görmeden horoz ötmedi,
Aşk nedir diyerek sormayın bana.

Hayvanlar koklaşır insanlar malüm,