Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Hanıma kol, ayak kaldırılmasın,
Kesici aletle saldırılmasın,
Nadide çiçekler soldurulmasın,
Kadına kalkan el cezalan malı.

Dövmek için değil, sevmek için al,

Sırrını söylersem yuva yıkılır,
Toplumun içinde kötü bakılır,
Sebep olursamda canım sıkılır,
Adını vermekten çekiniyorum.

Sevgini aşırı dışarı vurma,

Merhaba deyince birden yaklaştı,
Mesafe koymadı biraz sıklaştı,
Elini uzattı öpüp koklaştı,
Uğursuz,şuursuz birine çattık.

Samimi olunca farklıdır hisler,

Esir düşüyorsun bir parmak ota,
Ahirete doğru çevrilir rota,
Vasiyet etse de dinlenmez ata,
Öyle de,böyle de çektirmektedir.

Yetiştiriyorsan yaprak yolarsın,

Uzattığın güller diken olmasın,
Gonca çiçek açsın rengi solmasın,
Dön gel yuvamıza hüzün kalmasın,
Hasret bırakarak acı çektirme.

Gelirim diyorsun hala gelmedin,

Nefreti, kinimi uzun sürdürmem,
Dostumu ağlatıp düşman güldürmem,
İnancımdan asla taviz verdirmem,
Her zaman ki benim doğal halimdir.

İyimser yönlerim herkesce malüm,

Yanına sokulup teni deydirme,
Boynuzlar taktırıp başı eğdirme,
Dostları ağlatıp düşman güldürme,
Aşkımın teline dokunamassın.

Kıskanmak hakkımdır bende erkeğim,

Aşkın deryasında bunlar gerekli,
Pısırık yaşama ol sen yürekli,
Sevgini vurgula bahset sürekli,
İltifat ederken özü dokundur.

Sağlığını sende hiçe saymışsın,
Nikotin zehiri içe yaymışsın,
Güzellik kalmamış bir bir soymuşsun,
Yetmedi bir daha bir daha dola.

Tütün mamulünün tiryakisisin,

Benim ilk göz ağrım inan başkay dı,
Her gün eğilimi sevgi, aşkay dı,
Yıllarca yastığa, kola,başkoy du,
Sen onun yerini dolduramazsın.

Varlığa, yokluğa katlanıyor du,