Zeki Çelik Şiirleri - Şair Zeki Çelik

Dünyanın yalanı dile dolandı,
Facialar atrtı miğde bulandı,
Güzel nimetlerden ağzım sulandı,
Hayat bayram olsa ölüm istenmez

Yüzbinler,milyonlar,milyarı aştık,

Hayırlı işleri düşünür isen,
Anlaşılır dilde konuşur lisan,
İki rekat namaz kılmalı insan,
Bizlerde yatalım istihareye.

Abdesli olarak niyete başla,

On yıl öncesinden adım atıldı,
Uluslararası konuk katıldı,
Gelen turistlere gül tanıtıldı,
Halı,gül festival var Isparta'da.

Her türden sanatcı mikrafon alır,

Hoş geldin diyerek gülsuyu döker,
Tepsinin içinde gül,lokum,şeker,
Dalında rengarenk gül boyun büker,
Neler ikram eder Isparta bana.

Kolonya,şampuan,sabunu güzel,

Haberleşmek için masrafsız yoldur,
Kısa mesafede el,ayak,koldur,
İki parmağını üflede çaldır,
Yerini belirler kuvvetli ıslık.

Dilini bükerek dudak kıpırdat,

Gül şehrime hasret, gurbet yolunda,
Rızkın peşindeler sağı, solunda,
Bir araya gelir bazı durumda,
Ege bölgesinde Ispartalılar.

Yirmi altı yıldır dernek yaşıyor,

Şehrimin adıyla çıksam da yola,
Şöhreti tattırmaz verirsin mola,
Duygumu haykırsam sağa ve sola,
Isparta da şair olmak şanssızlık.

Kader büfesine yazdım namımı,

Gönül bahçemizde güller açıyor,
Davrazı, Gölcükü umut saçıyor,
Ayazma suyundan herkes içiyor,
Isparta sevgisi özümde benim.

Kilimi, halısı nakış işlenir,

İnsanın vücudu oldukca hassas,
Yorgun düştüğünde kasılıyor kas,
Bir avuç beyinle doldurulmuş tas,
Ehlini bulmalı kırık çıkıklar.

Giderken gelirken engeli tanı,

Yıllar öncesine şöyle geri dön,
Gururu, kibiri, at üstünden yen,
Karşıma çıkmazsan kıyı köşe ön,
Sevdiğini akla söyle ben kimim? .

Aşkımla yanardın ne oldu sana? ,