Zekâ, Akıl ve Gönül
Zekâ,
bir kıvılcımdır zihinde
hızlı yanar,
hesaplar, ölçer, biçer.
Sayıyı tanır, dili çözer,
şifreleri açar
ama yön sormaz.
Akıl,
yoldur o kıvılcıma;
dur der, düşün der,
sonrasını gör der.
Doğruyla yanlışı ayırır,
gerçeği yalandan süzer,
bilgiyi terazide tartar.
Gönül,
o yolun pusulasıdır.
Sessizdir ama derindir,
acıdan öğrenir,
merhametten konuşur.
Vicdanı fısıldar kulağa,
“Her doğru yapılmalı mı?” diye sorar.
Zekâ ölçülür,
akıl seçer,
gönül sınar.
Zekâ hızdır,
akıl denge,
gönül anlam.
Zekâsı çok olan kazanabilir,
aklı olan yaşayabilir,
gönlü olan insan kalır.
Zekâ atomu parçalar,
akıl gücü dizginler,
gönül sınırı çizer.
Birlikte olmadıklarında
uygarlık çöker,
adalet körleşir,
bilim silaha,
inanç dogmaya dönüşür.
Ama üçü bir araya geldiğinde
ilim ışık olur,
sanat nefes alır,
hukuk adaletle buluşur,
özgürlük sorumluluk kazanır.
Ve insan,
sadece bilen değil,bilge
sadece düşünen değil,
anlayan olur.
Kemal Tekir
Halkın hakkın sesi.
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!