Murtaza,
İnancıma müdehale ediliyor,
Sonra adın adıma karışıyor.
Damarlarımdan sözler dökülüyor,
Yanlış durakta doğru otobüsü bekleyen bir yolcu değilim artık.
Nerede bahsi geçse o günahın,
Tövbesi oluyorum inançlı bir ihtişamın..
Şair,
Geçti o geberdiğimiz zehir zembelek geceler.
Hiç öyle kalkıp da yaşamaya kalkma hayatı..
Kara da olsa, çok görürler sana bu bahtını..
Gülmeyi tek bildiğin çağda, kopartırlar yaşamdan..
Sen beni 'BEN' edeli,
Ödüyorum benliğimle bedeli.
Evvel zaman da yoktu ben de ki eseri.
Meğer âhir'de yakmış bu cânı,
Gün güneşe, güneş aya hasret olabilir,
Anlaşıldı..
Bahar doğmamış, gülüşlerinde saklanmış olabilir,
Mevsim hep kış olabilir,
. . O l d u ğ u K a d a r . .
Artık desem;
Artık kuşların kanadı kırık,
Asalet göklerde ama,
İhtimaller oynarken deve, cüce,
İçinde, kimseleri sevmemelisin Allah’tan yüce.
Bir gülüp bin ağlatan sevince,
Acıya, acısına; bağlanmamalısın delice.
Gönlümde yara, fikrimde dara;
Sendin bana olmayan yâr da..
Ben artık alınmıyorum ama,
Bir türlü bana varmayan sana..
Örtüyorum üstüme, gecenin rengini..
Bekliyorum, hiç gelmeyecek olanı..
Nefesin bir başka nefesten geçer diye, ödüm kopuyor..
Özlüyorum seni...
Acıyor Allah'ım;
Parmak uçlarımdan saç uçlarıma kadar acıyor, sızlıyor..
Senden bir işaret, bir yön bekliyorum; o son limanda..
Başım ellerimin arasında,
Yüreğim an be an daha da sert sızlamakta..
Daha önce çok yarı yolda bırakıldım ama bu yara çok dokunuyor bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!