Bir zehir dolaşır ki damarlarımda sorma
ah o gizemli bakışlarında eriyen ben, yeniliyorum ve yenemiyorum ,
öyle bir hal alıyor ki üstesinden gelemiyorum ,
yıkılmış duvarların altında yetişen çiçekler gibiyim,
rengimi paslı çivilerden betonlardan almışım ,
Eğmemişim başımı dimdik ayakta kalmışım,
bir hatıra o zorlu yükselişten bir armağan içimde ki zehir, hiç böyle kokmazdı yağmuru sahiplenmedi bu şehir,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta