Sayılıdır nefeslerimiz saatlerin tik takında,
Ölüm bir nefesliktir, belki bir nefesten de yakında,
Buruşturup attım tek tek şiirlerim gibi yılları,
Bir ömr-i heder saklıdır saçımın her bir tel akında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu şairde ben ışık görüyorum sanki ileride ünlü bir şair olmaya aday.Haydi arkadaşlar Mustafa Soyuer i layık olduğu yerlere taşıyalım.Böyle cevherler sık gelmiyor memleketimize.
Gerçek şair 100 senede bir çıkar
Hele hele Mustafa gibi zor çıkar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta