Zavallı Şiiri - Şiire Aşık

Garip garip etrafa bakınıp duruyordu
Saygısız duruşunu çok belli ediyordu
Hiç susmayan o dili bak şimdi susuyordu
Aklın sıra sabrımı sınıyordu zavallı,

Okuduğu kitaplar kibrini arttırıyor
Sırtındaki boş küfe, dolu sanıp taşıyor
Kokuşmuş bir pazarda yine fikir satıyor
İflasın eşiğine geldi işte zavallı,

İçinde büyüttüğü koca bir kin yumağı
Kin kustu kin kusacak o çirkef damağı
Kendi yetmezmiş gibi bir de çıktı yamağı
Nefret galip gelecek sanıyordu zavallı,

Yaşı kırkın üstünde ömrünün çoğu gitmiş
Zafer nidalarına kendini mahkum etmiş
Aydınlık yarınlara bir ışık yakmak varken
Mum ışığını güneş görüyordu zavallı.