Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
çıksın kelimeler içten Kardeşim
varsın varacağı yere
derim ki
bekletilmek
belki zor gelir
bekleyene
...
kilitleniyor gibi zarf
aceleci dil
baksana
;)
sevgiler şiire
kalmalı hoşça
FÂtih
Ahmet biraz daha serbest bırak kendini. Şiirin düşüncesi çok iyi ama kafiye oalyına çok fazla takılma derim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta