Hep güzel kitapları okurdum.
Satırlarda, mısraları arardım.
Fazla okursam gözlerim sulanır.
Az okursam, satırlarda kaybolurdum.
Sevmezdim kitapları, birileri hükmederken.
Birileri hep ezilirdi kitaplarda.
Zamanın belli olmadığı.
İnce bir zaman kavramı vardı hep.
Kahve ile sigara, kitap ile kalem.
Biri mutlu eder biri öldürür.
Zaman aynı yağmur gibi.
İnce ince işler, bedenimize.
Farkında olmadan geçer yıllar.
Sessizce düşünürüz kaybedilenleri.
Bir umuttur bizleri ayakta tutan.
Sıcak bir kalptir bize umut veren.
FATİH TOSKA
Kayıt Tarihi : 9.1.2024 15:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!