Zamanımıydı-2 Şiiri - Hüseyin Okutucu

Gönlüme ansızın bir hüzün doldu,
‎Açılan güllerim erkenden soldu.
‎Gözümde umutlar sararıp söndü,
‎Bırakıp gitmenin zamanı mıydı?
‎
‎Gündüzüm geceme karıştı durdu,
‎Kader gelip beni sırtımdan vurdu.
‎Hasretin bağrımda bir yuva kurdu,
‎Bu erken vedanın zamanı mıydı?
‎
‎Yolların sonuna geldim sanırken,
‎İçimde bir umut hala yanarken.
‎Şu garip yüreğim seni anarken,
‎Gözyaşı dökmenin zamanı mıydı?
‎
‎Baharım kış oldu, dağlarım karlı,
‎Bu garip feryadım içten efkarlı.
‎Gönül sarayımı ey dertli yarli,
‎Yıkıp da gitmenin zamanı mıydı?
‎
‎Fırtına kopardın sakin denizimde,
‎Dermanı tükettin şu dizlerimde.
‎Hâlâ anıların saklı izlerimde,
‎Aşkı bitirmenin zamanı mıydı?
‎
‎Yapraklar döküldü, ömür bağından,
‎Eser yok gençliğin o ilk çağından.
‎Dünyanın amansız dert ocağından,
‎Beni savurmanın zamanı mıydı?
‎
‎Yoruldu bu kalbim, dindi avazım,
‎Kışa mahkûm oldu baharım, yazım.
‎Duvarda asılı kalırken sazım,
‎Telleri kırmanın zamanı mıydı?
‎
‎Zaman bir su gibi akıp gidiyor,
‎Bu fani ömre dert eşlik ediyor.
‎Azrail kapımda nöbet bekliyor,
‎Hicranı seçmenin zamanı mıydı?
‎
‎Hüseyin okutucu 13/09/2026