Zaman/altı sularından yansıyan yüzünü kente döktüm
Düğmeleri yağmur kanatan, kolları yitik;
Gök/yüzüm yere inmiş, yer/siz göğe küskün
Dökülsün üstüme sağanak, mavi hüznün
Bırak devrilsin üstüme sokaklar, gri sürgün
Cepleri rüzgar kanatan, saçları kesik;
Son/bahar içimde kışlamış, son/suz bahara küskün
Sayfaları kül dökünen, satırları eğik
Yakası yırtık hevesler, umutları delik;
Ay/dınlığım zindana dönmüş, ay/sız sabahlara küskün
Bırak üşüsün ellerimde zaman, yitik ve yorgun
Saatleri kördüğüm eden akrebin zehrini içtim
Zamanaltı kuyularından çektim son nefesimi,
Damarları cam kesen, bilekleri sökük;
Ömr/üm sana adanmış, öl/ümsüz sevda/na küskün
Bırak dökülsün üstüme bir daha, mavi hüznün
Harfleri kanatan kalemle yazdım suskunluğumu
Ertan Hurmanlı
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 16:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!