Zembereği boşalmış saat gibi durmuştu..
Hatırlanmayı özlüyordu, unutulmuşluk.
Ölüm sessizliği ile örtük her şey susmuştu,
Kurulmayı bekleyen hayatın içi bomboştu.
Sonsuz karanlığın bilinmez enerji katmanı,
İçimizde sönen ışık gibi, siyah görünür.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta