Zaman-Çocukluğum Şiiri - Erinç Büyükaşık

Erinç Büyükaşık
5

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Zaman-Çocukluğum

Uzak bir düşlem ülkesi idi içimde yabancılaşan
Uzak kentlerin korkunç yansısıydı
Trajedinin habercisi
Ben yarına adanmış bir yaşama tutunamadım
Sen dünde soluk alan kentlerdin
Uzlaşmaz bir bağ idi
İçimdeki doğurganlık
Ölü evler, ölü sokaklar doğuruyordu
Tükenmiş belleğimde...
Çığlıklar ölümleri andırıyordu
Evlerin ağıt mevsimini
Unutkan bir toplumun öykülerini yaşıyorduk
Unutkan çocukların öykülerini yazardı..
Çocukluğum

Biraz Mesnevi kokardı öyküler
Doğunun yitik yüzü...
Ben biraz Mecnunken
Sen Leyla ile kavga ederdin sürekli
Kınardın onun bekleyişini
Korkunç yalnızlığıyla hesaplaşırdın
Anlatının edilgen kahramanlarının
Daha çok Juliet ile özdeş
Batılı bir trajedi olmuştu öykülerin

Ben ise
Hala
Ölü evlerin
Koca kalabalığında
Soruyordum soruları
yansıması
Geniş zamanların
Coğrafyası...

Erinç Büyükaşık
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!