Zaman çocuk gibi Şiiri - Mihrimah Sultan

Hayat öyle hızlı ki sanki metro gibi,
Sabahla akşam sanki birbirine kavuşuyor gibi,
Eski uzun geçen saatler yok olmuş,
Zaman uslanmaz bir çocuk gibi koşuyor.

Ne geriye dönüş bileti var elimizde,
Ne de zamanın kıymetini bilişimiz.
Ben de bunu dile getirip mesaj bırakmak istedim,
Belki farkına varıp harekete geçeriz.

Bazen bir çocuk olmak istiyorum,
Yaşananları unutup her şeyden habersiz.
Çocukluğum hınzırca göz kırpıyor bana,
Hadi gel oynayalım diyor.

Tabi görünüşten kaçamıyoruz bir şey engel oluyor,
Sen yetişkinsin ne bu pervasızlık der gibi,
Anlatıyor olacak olanları hemen,
Hemen büyüveriyorum hemencecik.

İşime gelmiyor yetişkin olmak,
Çocuk olmak, doya doya eğlenmek
İstiyorum hınzır çocuk gibi,
Ben üzülmekten muzdarip.

Ne eğlenecek zamanım ne geriye dönecek mecalim var,
Sadece anlaşılmak, biraz saygı duyulmak.
Çok şey mi istiyorum? İyi olmak çok zor,
Kötü olmayı da vicdanım kabul etmiyor.

En iyisi biricik Rabbimi sevmek,
Onu düşününce mutlu oluyor, birden hafifliyorum.
Her zaman bana müsait, her an duyuyor beni,
Hiç endişe şüphe yok beni duyar mı diye.

Siz de öyle yapın sadece Rabbinizi sevin,
O size ne nankör olur ne de sağır,
O zaman bakın neler değişiyor,
Umut, mutluluk size göz kırpıyor.