Şer-bela çağlıyor, yerden-semadan
Toplum uzaklaştı, dinden-imandan
Yurttaş uyanmıyor, düşten-rüyadan
Azap Ummanın da yüzen-yüzene.
Bu devri alemin, kaptanı tektir
Direksiz Dünyanın hikmeti çoktur
Yaşamak payıdar, ölümse haktır
Hakikat yolundan azan-azana.
Bu devran cahili, yoldan saptırdı
Yaradan'a değil, mülke taptırdı
Mebusan Meclise, bomba attırdı
Kurulu düzeni, bozan-bozana.
Ecnebi Yurdum da, zehir saçıyor
Vicdanlar çürüdü, ahlak göçüyor
Evlat Babasıyla, kafa çekiyor
Şuursuz-edepsiz gezen-gezene.
Nursuzlar paraya-pula kandılar
Papaz şarabını, bade sandılar
Dokuz yaş kızları, kuma aldılar
Harama uçkuru, çözen-çözene.
Gençliği aslından, kopardı çağlar
Bahçıvan yabancı, bozuldu bağlar
Zamlardan yurttaşın, Anası ağlar
Gariban yoksulu, ezen-ezene.
Der Vezir, topraktır bizim özümüz
Noterden sağlamdır kelam sözümüz
Kefere dölünden korkmaz gözümüz
Katlime fermanlar, yazan-yazana,
Yurduma tuzaklar, kazan-kazana...
--------------------------------------------------
**** VEZİR PEHLEVAN ****
Kayıt Tarihi : 13.07.2023 11:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Tarihsel devinimden ve bu devinime kapılan cümle insanların
zamanı kendi nefsine uyarlayıp ve yaşadığı zamanı ters-düz
etmesinden bahsediyorum....VESSELAM
TÜM YORUMLAR (2)