Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kimi insanlara olursun derman
Kimisine ise kılarsın ferman
Aman dileyene uçsuz bir umman
Gafil olanlara bir çölmüşsün sen
çok güzel bir şiir saygılarımla
Harikulade... Ustaca yazılmış, estetik bir o kadar da manidar bir şiir... Tebrik ederim! İlintili bir söz: ' Biz zamanı harcarken, çok düşünüyoruz, ama o bizi hiç düşünmeden harcıyor.'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta