Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah zaman
Kalleşlerin en büyüğü
Durmuyorsun durman gereken yerde
Ve koşuyorsun dilediğinde
Bir düşman gibisin
Acımasız ve kalleş
............................................................
ah zamanı durdurabilmek mümkün olsaydı...
ellerinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta