Eftalya
Hayat, kara güvercinlerin mavi gözleri gibi tırmalar yüzümü
Sesim yankılanır bulutların yeşil konaklarında
Kaybolur resimlerde taş yürekli adamlar
Kaybolur kızılcıkta Musanın asası
Unutulur hançer perilerin şarap kokan yanaklarında
Ellerimde kalır ihtimalin yırtık sayfası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta