Zaman Şiiri - Melik Köroğlu

Zaman

Su gibi akıp da durmaz ki zaman,
Günü güne ekler, vermez hiç aman.

Geçip giden yıla bakarız her an,
Bir tatlı rüyadır geride kalan.

Akşamın gölgesi vururken cama,
Gözlerim takılır biten muma.

Ömür bir yapraktır düşer zamana,
Aynalar çizilir bakmaz insana.

Rüzgârla savrulur dünün izleri,
Sessizlik doldurur yorgun gözleri.

Bir zamansız sızı yakar bizleri,
Hangi söz unuttur o gizli yeri?

Akreple yelkovan yarışır durur,
Günün son ışığı kalplere vurur.

Yıllar birer birer hayale bürünür,
Anlarız hayatın aslı bir gurur.

Mevsimler değişir, solar gülümüz,
Bitmeyen bir yola düşer günümüz.

Zamandan kaçamaz fani ömrümüz,
Aynı boş kubbede çınlar sözümüz.

Ne kadar koşsak da menzil hep uzak,
Günü kurtarmak mı yoksa bir tuzak?

Saçlara düşerken gümüşten ak,
Gözlerin arkada kalmasın, bir bak.

Güneş batar iken ufuk sarsılır,
Geçmişin yüküyle göğüs yarılır.

En sonunda insan toprağa sarılır,
Zamanın çarkından hesabı sorulur.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar