Anne ve Baba Şiiri - Melik Köroğlu

Koca bir çınardır, gölgesi bile yeter babanın,
Cenneti taşır ayakları altında, şefkatiyle ananın.
Gözlerindeki o sıcak ışık yollarımızı aydınlatır,
Bir küçük tebessümleri içimizdeki bin derdi yatıştırır.

Yemediler yedirdiler, yıllar yılı hiç yorulmadan,
Gözlerinden sakındılar, tek bir gün bile sızlanmadan.
Saçlarına düşen o aklar, bizim için çekilen dert,
Onların yüreği engin, şefkatleri ne kadar mert.

Kırma sakın o ince kalplerini, sesini yükseltme aman,
Ellerimizin arasından kayıp gidiyor, hızla akıyor zaman.
Hürmette asla kusur etme, sevgiyle sıkıca sarıl her an,
Ana baba rızasıdır bu hayatta bizi ayakta tutan.

Başımızın en kıymetli tacıdırlar, ömrümüzün bereketi,
Eksilmesin omuzlarımızdan o eşsiz anne baba merhameti.
Derin bir saygıyla öpelim o nurlu ve yorgun ellerini,
Bütün dünyalara değişmeyelim onların bir tek nefesini.

Bir tatlı gülüşleri, içimize serpilen ömürlük bir huzur,
Onların olduğu her yuvada, ne keder kalır ne de bir kusur.
Ne zaman dara düşsek, uzanan ilk el yine onların elidir,
Anne baba dediğin yürek, sevginin en coşkun, en saf selidir.

Duaları bir zırh gibi sarar, bizi korur her türlü felaketten,
Asla vazgeçme onlara hizmetten, mahrum kalma bu büyük bereketten.
Yaşlanıp da bir gün yorulunca o fedakar ve nurlu bedenleri,
Sevgiyle gözlerine bak, hiç incitme o mübarek yürekleri.
Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar